நட்சத்திரமயமான இரவு: வான் கோக்

The Starry Night, 1889

டச்சு-பிரெஞ்சு ஓவியர் வான் கோக் (‘வான்கா’ அல்ல) படைத்த The Starry Night என்ற இந்த ஓவியம்தான் கலை என்று ஒரு உலகம் இருப்பதை எனக்குக் காட்டியது.

முதன்முதலில் இந்த ஓவியத்தைப் பார்த்து எனக்கு அதிர்ச்சியும் பரவசமும் ஏற்பட்டன. மனித இருப்பையும் இயக்கத்தையும் கொஞ்சமும் லட்சியம் செய்யாமல் பிரபஞ்சம் (இயற்கை) தன்பாட்டுக்கு மும்முரமாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் குரூரம் ‘ஸ்டாரி நைட்’டில் வெளிப்படுவதாக எனக்குத் தோன்றியது. அதனால்தான் அதிர்ச்சி.

பரவசம், இந்த ஓவியத்தின் அழகைப் பார்த்து வந்தது. ஓவியத்தின் இடது பக்கத்தை ஆக்கிரமித்திருக்கும் அந்த மரம், படத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கைப் பிடித்திருக்கும் பெரிய நட்சத்திரங்கள், இரண்டிற்கும் இடையிலான மலைகள் என்று எல்லாமே சுழல்வதும் நெளிவதுமாகப் படு தீவிரத்துடன் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. முதல் தடவை இந்தப் படத்தைப் பார்த்தபோது, கொஞ்ச நேரம் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததில் அதிலிருந்து மிகப் பெரிய ஓசை வருவது போலவே எனக்குத் தோன்றியது. ஓயாத ஒரு பேரியக்கத்திலிருந்து எழும் இரைச்சல் அது.

வான் கோகின் டிரேட்மார்க்கான அடர்த்தியான, பிசிறான தீற்றல்களின் முரட்டுத் தன்மை, இந்த ஓவியம் சொல்லும் செய்தியின் குரூரத்தை அதிகரிக்கிறது.

ஸ்டாரி நைட்டிற்குப் பிறகு பல சிறந்த படைப்புகளைப் பார்த்தேன். ஆனால் ஸ்டாரி நைட் தந்த அனுபவம் வேறு எந்த ஓவியத்திலும் எனக்கு இது வரை கிடைக்கவில்லை.